De rode draad: waarom mensen hem al duizenden jaren om hun pols dragen

Wat het bijzondere eraan is: het gebruik is niet op één plek ontstaan. In culturen die duizenden kilometers uit elkaar lagen en eeuwenlang niets van elkaar wisten, kwamen mensen uit op hetzelfde. Een rode draad. Om de pols. Met een betekenis die je meedraagt.

In India wordt bij hindoerituelen een rode draad om de pols geknoopt, de mauli of kalava. Meestal rood katoen, soms met geel erdoorheen. Een priester of een ouder familielid knoopt hem, voor of na de ceremonie, terwijl er een mantra wordt uitgesproken. Mannen en ongetrouwde vrouwen dragen hem rechts, getrouwde vrouwen links. De draad wordt al genoemd in de Atharvaveda, een van de oudste Indiase teksten. Op het feest Raksha Bandhan knoopt een zus tot op de dag van vandaag een rood-gele draad om de pols van haar broer.

In de Joodse traditie wordt een rode wollen draad zeven keer om het graf van Rachel bij Bethlehem gewonden en daarna in stukken geknipt. Die stukken worden om de linkerpols gedragen, met zeven knopen. Het geldt er als bescherming tegen het boze oog, en het is gebruikelijk dat iemand die om je geeft de knopen legt.

In China kent men de rode draad van het lot. In een verhaal uit de negende eeuw ontmoet een jonge man de oude man onder de maan, Yue Lao, die een onzichtbare rode draad knoopt tussen mensen die elkaar zullen ontmoeten. Traditioneel om de enkels, in Japanse versies om de pink. De draad kan verstrikt raken of strak komen te staan, maar niet breken.

Wat opvalt is niet dat deze tradities hetzelfde geloven. Dat doen ze niet. Wat opvalt is dat mensen die niets van elkaar wisten, allemaal uitkwamen op hetzelfde idee: iets kleins, iets roods, en een betekenis die je aan je pols bij je houdt.

Rood is de kleur van bloed en van warmte, en daarmee in vrijwel elke cultuur de kleur van leven. In China staat rood voor geluk en voorspoed, tot in de kleur van de enveloppen die met nieuwjaar worden gegeven. In India staat het voor bescherming en een lang leven.

Er is ook een praktische kant. Rood is een kleur die je op jezelf makkelijk opmerkt. Aan je pols, in een spiegel, tijdens het typen. Precies wat je wil van iets dat bedoeld is om je ergens aan te herinneren.

Hier is de eerlijke versie, want die hoor je zelden.

Een rode armband doet uit zichzelf niets. Hij verandert je week niet, hij regelt niets voor je, en hij is geen belofte die iemand kan waarmaken. Wie dat wel beweert, verkoopt je iets anders dan een armband.

Wat hij wel doet is simpeler en, voor de meeste mensen die er een dragen, precies genoeg. Je kiest één ding dat je wil vasthouden. Meer rust, meer geduld, iemand die je mist, een besluit dat je genomen hebt. Dat ene ding koppel je aan de armband. En elke keer dat je hem ziet of voelt, bij het afrekenen, tijdens het typen, als je je jas aantrekt, kom je er even bij terug.

Een dagelijkse herinnering aan wat telt. Meer is het niet, en minder ook niet.

Dat is niet mystiek. Dat is hetzelfde mechanisme als een briefje op je spiegel of een ring die je omdraait als je nadenkt. Het verschil is dat je dit meeneemt, en dat het er honderd keer per dag is in plaats van één keer 's ochtends.

Kijk nog even naar die drie tradities, want daar zit een detail dat je makkelijk overslaat.

De Chinese draad verbindt per definitie twee mensen: dat is de hele gedachte. In India knoopt een zus hem om de pols van haar broer. En in de Joodse traditie is het gebruikelijk dat iemand die om je geeft de knopen legt.

Anders gezegd: de rode draad staat zelden voor jou alleen. Hij verwijst naar iemand.

Dat verklaart waarom veel mensen er twee of drie bestellen in plaats van één. Een moeder en een dochter. Twee vriendinnen. Drie mensen die vanaf nu iets dragen dat naar elkaar verwijst. Je geeft dan geen ding weg, je geeft de helft van iets weg en houdt de andere helft zelf om.

En draag je hem voor jezelf, om je eigen reden? Dan klopt dat net zo goed. Er is geen verkeerde manier.

De Sacraband is onze versie: een diep bordeauxrood koord van katoen en polyester met een accent van goudkleurige legering, gemaakt om elke dag gedragen te worden en niet om in een doosje te blijven liggen.

Verstelbaar van 16 tot 22 cm. Je hoeft geen maat te kiezen, je schuift de knoop open of dicht en zet hem op jouw polsomtrek. Daardoor past hij ook als je hem weggeeft en de polsmaat niet kent.